Doof, oud én arm

Op de markt ontmoet je mensen van hart tot hart. Zoals ze zijn. Dit vind ik persoonlijk heel fijn. Ik geniet van dit contact. Het zorgt bij mij voor een innerlijke glimlach. Aan de hand van drie schetsjes wil ik hiervan iets met jullie delen.

Doof. Zo hadden wij afgelopen zaterdag een doof stel aan de kraam. Mevrouw wilde iets zout op een notenmix. Maar meneer absoluut niet. Er ontstond tussen hun een pittige discussie met wilde gebaren. Toen meneer even niet keek, schepte ik, met een toestemming en een knipoog van mevrouw, een klein beetje gezoute mix toe aan de ongezoute macadamiamix. Ze rekenden af en verlieten onze kraam met de duimen omhoog.

Oud. Een andere situatie. Er komt een oude dame aan, zij is inmiddels een vaste klant bij ons. Zij bestelt vaak gezoute cashews ‘niet zoveel hoor, ik ben maar alleen’. Bij het afrekenen opent zij haar portemonnaie. Vervolgens mag ik met haar permissie de muntjes hieruit halen. Want ze kan het zelf niet zo goed meer zien.

Arm. De inkomensverschillen zijn op de markt heel duidelijk te merken, te voelen. De ene klant rekent zonder blikken of blozen € 32,50 af voor een aantal luxe notenmixen. Terwijl de andere klant bij 254 gram pinda’s aangeeft dat het wel iets minder mag. Soms ervaar ik ook dat mensen meer kopen dan zij zich eigenlijk kunnen veroorloven. ‘Ach mam, mag ik ook pindarotsjes’. ‘Nou eigenlijk niet, maar toe maar’. Dat voelt niet zo goed. En tegelijk is dit niet mijn verantwoordelijkheid.

Zoals je leest ontmoeten wij veel verschillende mensen. Eén ding weet ik zeker, al deze mensen zijn kostbaar. Omdat ze er zijn! Niet toevallig, daar geloof ik niet in.

Namens Suzanne, Daniël en Anne wens ik jullie goede Pasen!

Met vriendelijke groeten,

Matthias Zomer