FORGOT YOUR DETAILS?

‘Noten verkopen maakt me rustig’

/ / Nieuws, Over ons

Carrièreswitch: ‘Noten verkopen maakt me rustig’

Matthias Zomer (46) uit Amersfoort wist tot voor kort niet dat het zo leuk kon zijn: noten en zuidvruchten verkopen op de markt. ,,Het is een nieuwe kans.’’

Hij geniet van de gesprekjes op straat, van het buiten zijn, van de overzichtelijkheid van het werk.
En het doet hem vooral goed dat zijn vrouw Suzanne en kinderen Daniël en Anne meewerken aan de nieuwe wending in zijn leven, na zeven psychisch zware jaren.

Sinds eind augustus staan Mat­thias en Suzanne elke vrijdag met hun familiebedrijfje Hey!Noot op het Eemplein in Amersfoort. Op andere dagen staat hij in Doesburg, Doetinchem en Wageningen. ,,Op de markt ontmoet je mensen zoals ze zijn. Ze doen zich niet anders voor en delen regelmatig mooie maar ook minder mooie gebeurtenissen uit hun leven. Dat doe je niet in een schoenenzaak. Het is heel basaal wat we hier doen en dat vind ik zó mooi. Tegelijk is de markt een beproefd concept. Al eeuwen gaan mensen naar de warenmarkt in hun dorp of stad. Het risicoprofiel van ons familiebedrijf is dan ook laag’’, zegt hij.

Winstmaximalisatie

Tot 2011 was Matthias actief in de sector werving en selectie en in interim-management voor overheden; vanaf het jaar 2000 werkte hij voor zichzelf met een eigen bureau en mensen in dienst.

,,Mooi werk, ik deed het graag. Maar ik was geen workaholic en ik was ook niet uit op winstmaximalisatie’’, zegt hij. Waarmee hij wil benadrukken dat zijn verhaal niet het verhaal is van een drukbezet zakenman die nu het licht heeft gezien en nu voor een eenvoudiger leven heeft gekozen.

Longontsteking

Na een openingsfeest van een nieuw bedrijf ging het gezin voor een week naar Lanzarote. Na terugkomst werd Matthias in 2011 ziek. ,,Ik voelde me niet fit, ik kreeg koorts. Ik ben toch nog weer gaan werken, maar de koorts nam toe. Ik bleek een zware longontsteking te hebben, moest direct stoppen en rust nemen. Na een aantal weken ben ik weer gaan werken maar ik werd steeds zieker en ongelofelijk moe. Ik ben uiteindelijk thuisgebleven en heb ik zelf een interim-manager aangesteld.’’

Tot rust komen werd toen prioriteit. ,,Maar dat ging maar niet, ik kwam lichamelijk noch geestelijk tot rust. Ik werd er wanhopig van. Een kennis van mijn vrouw kwam toen met de suggestie dat ik misschien ADHD had. Ik naar de arts en jawel, ik werd cum laude met ADHD gediagnosticeerd. En wat was ik toen opgelucht! Het lek was boven. De medicatie die ik vervolgens kreeg sloeg pas aan nadat de dosering voor de derde keer was verhoogd. Ik kwam toen eindelijk wat tot rust.’’ Na een telefoontje van de autogarage, toen hij zich boos maakte over een futiliteit, knapte er iets. ,,Ik kreeg waanbeelden, ik kreeg een heel raar beeld van de werkelijkheid en werd uiteindelijk psychotisch. Ik kreeg een hoge medicatie en ben toen heel veel gaan wandelen. Om maar tot rust te komen.’’

Uiteindelijk onderging Matthias vanaf 2012 tot 2015 meer dan drie jaar lang dagbegeleiding op de afdeling psychiatrie van een ziekenhuis. ,,Ik heb in die tijd wel vijf diagnoses gehad, van angststoornissen tot een ernstige burn-out. Ik heb meerdere second opinions aangevraagd met als doel te starten met een passende behandeling. Toch kwam het, om diverse redenenen, steeds niet tot een behandeltraject. Uiteindelijk kreeg ik voor de derde keer te horen dat men mij helaas niet verder kon helpen. Maar ik heb altijd al een ijzeren wil gehad, ik wilde weer terugkomen. Deelnemen aan de maatschappij. Mijn eigen inkomen verdienen. Ik heb een vriend gevraagd een goede psychiater voor me te zoeken en uiteindelijk kwam ik bij een andere ggz-instelling terecht. Daar kwamen ze tot de diagnose dat ik een zogeheten gegeneraliseerde angststoornis (GAS) had. Dat is geen fobie voor spinnen of zo. Maar een angst voor eigenlijk alles, voor mensen, gebeurtenissen, dingen. Ik stond daarom ook constant op scherp en putte mij voortdurend uit.’’

Ik stond constant op scherp en putte mezelf
voortdu­rend uit

Matthias Zomer

Geen voldoening

Toen het dankzij de hulp die hij kreeg wat beter ging, probeerde hij zijn oude werk weer op te pakken. ,,Ik heb wat websites gemaakt en een interim-klus opgepakt in Amsterdam maar ik werd er heel erg moe van. Het gaf me geen voldoening. Ik kwam erachter dat ik écht iets anders moest gaan doen. Maar wat dan? Op mijn oude functieniveau terugkeren was niet meer mogelijk. Toen ging onze zoon op een gegeven moment aan de slag bij een biologische marktkoopman in Hoogland, bij wie we al vijftien jaar kopen. In maart dit jaar bleek dat hij nog wel iemand kon gebruiken. ‘Misschien wil m’n vader wel helpen’, zei Daniël tegen de marktkoopman. Zo begon ik in Arnhem samen met mijn zoon op de markt noten en zuidvruchten te verkopen. Dat was natuurlijk al heel bijzonder. De eerste dag werkten we veertien uur, maar het voelde goed. Ik voelde me op mijn gemak. We bleken topverkopers voor de notenafdeling van de marktkoopman te zijn!’’

Toen wist hij het. ,,Ik zei na een aantal keer tegen m’n vrouw: laten we een notenkraam beginnen. Ik wil dan wel dat je meedoet, dat we er als gezin achter staan. Ze nam de tijd om erover na te denken en na een paar dagen zei ze: ‘We doen met z’n allen mee’. Mijn dochter is al druk bezig met het samenstellen van een eigen Hey!Annemix.’’

Schepper

,,We zien het echt als een kans die we hebben gekregen. Ik geloof dat we dit krijgen. Ik ben een gelovig mens. Het besef dat ik een kostbaar mens ben die met een bedoeling van zijn Schepper is geschapen, heb ik altijd bij me gehouden, ook in de crisisjaren. Mijn dankbaarheid gaat dan ook in de eerste plaats uit naar God. De dag van vandaag die krijg ik. Ik mag elke dag keuzes maken, omdat ik waardevol ben.’’

,,Veel credits gaan uit naar Suzanne’’, vervolgt hij. ,,Als je het hebt over trouw blijven in goede en slechte tijden: zij heeft altijd achter me gestaan. Ik ben in de psychiatrie ook mensen tegengekomen van wie hun partner of anderen hen hebben losgelaten. Het is dan nog moeilijker om met psychische problemen om te gaan. Ik ben dankbaar dat ik dankzij mijn gezin, vrienden en veel andere betrokken mensen nu hier sta. Met mijn angststoornis wil ik op een goede manier omgaan, ik wil het beslist niet overdragen op mijn kinderen. Hoewel ik weet dat dit maar deels gaat lukken.’’

Spannend

Van angsten heeft hij nu veel minder last. ,,Het eenvoudige van dit werk, inkopen en verkopen, is een principe dat me rustig maakt. Het is natuurlijk toch wel een spannende onderneming, zo’n notenzaak. Ik ben wel gewend om te ondernemen, en tegelijk weet je nooit zeker of klanten jou de omzet ook gunnen. We hebben naast de markt een webshop en we leveren ook aan de horeca in Amersfoort, dat zijn de drie pijlers onder onze onderneming. We doen ons best om de zaak gezond te houden en we hebben een goede vriend als adviseur. Ik onderzoek nu of dit het is waarmee we de toekomst in kunnen. Ik geef dit graag een kans. Het is roer is om en ik ben blij dat me dat is gegund.’’

Tijdens zijn crisisjaren vond Ma­t­­t­hias rust in de natuur. Kon hij zijn creativiteit kwijt in het ontwikkelen van websites. Ook fotografeerde hij jarenlang en zijn foto’s zijn inmiddels honderdduizenden keren gedownload. Als documentairefotograaf is hij nog steeds actief.

Piet van Dijk

Met dank aan Piet van Dijk en met vriendelijke groeten,
Matthias & Suzanne Zomer

P.S. Heb jij al noten of zuidvruchten besteld in onze webshop? www.heynoot.nl/shop

TOP